Yeniden, ve yeniden içim çocuk açıyor;

Makinen değilim ki ben senin

Diretme, olmaz bu elbise bana
Makinen değilim ki ben senin
İmajın değilim ki ben senin
Soytarın değilim ki ben senin

Diretme, olmaz bu elbise bana
Gazeten değilim ki ben senin
Kanalın değilim ki ben senin
Yalakan değilim ki ben senin

Daha sıcak daha dumanlı, Sıra Bizde

Ne kadar çıkar sesin bak bas bas bas bağırarak
Yakında kopacak çok derinden
Sen de söyle istersen, sana da yer var burda gel gel gel

Sıra kimde

Bari sen de söyle ya sen de

Daha sıcak daha sıcak daha dumanlı

Çırpınır durur akar bu yaşlar bak bak bak gözlerinden
Dönmeyiz sözünden yürür izinden
Sen ne buldun ölümde daha çok yol var önünde gel gel gel

Sıra kimde

Bari sen de vurma sen de
Savaş biter sen iste yeter yaz yaz yaz yaz yaz duvara
Ordular kızacak darbe olacak
Katıl sen de istersen barışa yer var burada gel, gel gel gel
Sıra bizde

Durma sen de söyle sen de

Keyif ve neşem bu kadar olsun her zaman, umutla;;;
(Yırtasım var hafız dünyayı ortadan ikiye,
Ne İskenderin denizleri,
Ne Nuhun gemisi kalacak geriye)

Umut olsun

İçimden geçip yazmadıklarım,
ki daha içime bile erişmeyen büyük berrak umutlarım,
Sözcüklerime akmayan duygu sellerim,
Aksın,
Çağlasın, çağnasın, büyüsün
Bulut, yağmur, akış olsun
Hepimize yağsın,
Umut olsun;
Neşe;

Sevgi, gözyaşları ve büyük saygıyla,

“Türkiye’deki tüm dostlarıma… Yanınızdayım! Yanınızdayız!
Otokrasi ve baskı güçlerine direnmekte çok haklısınız. Kim oldukları önemli değil.  Eğer ben interneti doğru okuyorsam, sizin durumunuzda otokratik, dindar yobazlara karşı savaşıyorsunuz. Türkiye sizin ülkeniz ve biz sizi destekliyor ve özgürlüğünüzü arzuluyoruz ancak aynı zamanda siz ve mücadeleniz dünyanın geri kalanı için çok önemli. Ne zaman bir erkek, bir kadın ya da çocuk sokaklara çıksa ve insan hakları için, kendi kaderini tayin etmek için, demokrasi için ayaklansa dünyanın geri kalanı onlara borçlanır. Panzerden fışkıran suyun karşısında, göz yaşartıcı gaz bulutlarının içinde fiziksel olarak sizinle değiliz ama ruhen sizinleyiz. Duruşunuzu alkışlıyoruz çünkü kolay olmadığını biliyoruz. Büyük ülkeniz doğu ile batı arasındaki eşikte duruyor. İstanbul medeniyet tarihinde bir efsane. Bugünkü direnişiniz hepimiz ile karanlık çağlara geri dönüş arasında bir dönüm noktası olabilir. BUGÜN YAPTIĞINIZ ŞEYDEN DAHA ÖNEMLİ HİÇBİR ŞEY YOK:

Sevgi, gözyaşları ve büyük saygıyla, Roger Waters”

Kim bir milyon ister?

Bu sorunun cevabı tabi ki ben galiba değil mi?

Dün akşam ki Türk televizyon tarihinde ilk kez bu yarışmada bir milyonluk soru açıldı, Söylenebilecek bi çok şey var ama ben daha çok yarışmacının duygu durumu ve zihinsel durumuyla ilgilendim ve gözlemledim ve de duygulandım da açıkçası, Yine bu konu hakkında da söylenebilecek çok şey ama ekran karşısında herkesin gözü önünde kendini ifşa (açık) etmiş, açıkça duygularını ve kendini ifade etmiş olmak sanırım bize buradan birileri üzerine söz söyleme ve yorum yapma hakkı da vermeyecektir ama nasıl takıntılanıyoruz, nerede kısa devre yapıyoruz, ben buradan uyarlayarak kendime de paylar çıkardım galiba, Ve bi çok şey düşündüm hatta, Biri de kendi içinde mantıklı ve tutarlı bir zihinsel tutum ve bi soru cevap modellemesi ile o sürecin aşılabileceği (yani duygu durum stabil değilken bile zihinsel tutumla kendini kontrol benzeri), Kendine yöneltebilecek bi kaç açık ve içten soru ile bu karmaşa aşılabilir miydi? Ki belki yine de ben az çok hissedebildiğimi düşünüyorum ama bilmiyoruz (kişinin) içinde kopan fırtınaları;

Son Günlerde Artan Radar Cezaları Üzerine

Biz ifadeleri yaklaşık oalrak genel toplumsal zihni ifade etmektedir)
Biz toplum olarak bunu bir ceza, bir borç bir hatanın bedeli olarak görmüyoruz galiba, Çünkü ortada yapılmış bir hata görmüyoruz, Bi avcı var ve bizden çarpmak için bizi avlıyor hatat çalıyor bizden gibi, bizim gözümüzde böyle radar cezaları, Çünkü kendi kendini bilen hangi nerde hangi hızda gideceğini bilmez mi gibi fikrimiz, Bizi çocuk ya da aptal yerine mi alıyorlar kendi güvenliğimizi kendimiz hesaplayamıyor muyuz? Bizim zihnimizde, bizim anlayışımızda bu bir haraç gibi ve toplumsal yönetsel/polissel vb. karşıtlığı da körüklüyor, bunu açıkça hissedebiliyorum,
Bilmiyorum her yerde böylemi ama buralarda ve çevre illerde bu böyle, artan radar cezaları yağmur gibi ve devlet salma arayışına çıkmış gibi görünüyor ve yorumlanıyor,
Bundan öte nere şehir içi nere mücavir alan nerede yerleşim var tüm bunlar belli değil, ayrılmış yollar şehir içi ve mücavir alan vs. güncellenmeyen hız sınırları ve bölgesel hız tanımları yok ve karayolları ve ilçe bağlantı yolları her yer şehir içi ve diğer sorunlar bu açıkça bir salma gibi;

Salma nedir?
Köy gelirlerinin, köyün zorunlu işlerini ve köydeki aylıklı görevlilerin aylıklarını karşılamaya yetmediği durumlarda, her aileden alınan bir tür yerel vergi.